เมื่อฉันยืนอยู่ริมระเบียงห้อง แล้วจ้องมองฟ้าผืนใหญ่…
ขอบฟ้ากว้างออกไป ไกลแสนไกล สุดตรงไหมไม่รู้ไม่เคยเจอ
ได้ยืนอยู่ที่ระเบียง เวลาที่ท้อใจ… ให้ทุกข์นั้นมันปลิวไปกับฟ้า
ปลดปล่อยมันทิ้งไป และเฝ้ารอพรุ่งนี้ที่จะมา
(แปลงเนื้อเพลงจาก “หลังคา” – นุศรา ผุงประเสริฐ)
?
?
?
ภาพถ่ายจากระเบียงห้องของผม
ม.ศิลปากร เพชรบุรี ชะอำ