เที่ยวเวียดนาม เดินเล่นฮานอย ล่องเรือฮาลองเบย์

สวัสดีครับ.. เมื่อช่วงปลายเดือนธันวา ก่อนปีใหม่ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสเดินทางไปเวียดนามมาครับ วันนี้พอมีเวลา ก็เลยอยากจะนำภาพถ่ายมาเล่าเรื่องให้ได้ฟังกันนะครับ

เนื่องจากถ่ายภาพมาเยอะมาก ในเรื่องนี้จึงขอคัดมาเล่าเรื่องเพียงแค่ครึ่งหนึ่งละกันนะครับ
( ชมภาพถ่ายทั้งหมด 784 ภาพ Thumbnails | Detail | Slide Show )

แผนที่ประเทศเวียดนาม

ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

แผนที่ฮานอย บริเวณทะเลสาบคืนดาบ ในย่าน Old Quarter
(คลิ๊กที่จุดต่างๆ บนแผนที่เพื่อดูรายละเอียด)

ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

จุดหมายปลายทาง และสถานที่สำคัญ

ประเทศเวียดนาม (สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม) ทางตอนเหนือ

ฮานอย - สะพานแดง, ทะเลสาบคืนดาบ, Old Quarter

ฮาลอง - ล่องเรือฮาลองเบย์ (Halong Bay)

.

ลักษณะการเดินทาง ท่องเที่ยว

เดินทางจาก กรุงเทพฯ สู่ปลายทางที่ ฮานอย (เวียดนาม) ด้วยสายการบินต้นทุนต่ำ ท่องเที่ยวในตัวเมืองฮานอยด้วยการเดินเท้า และเดินทางไปค้างคืนต่างเมือง 1 คืนด้วยรถโดยสารประจำทาง

เดินเล่นแบบสบายๆ ชมบ้านเมือง ชีวิตคน อาคาร ยานพาหนะ ถนนหนทาง ไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน ไม่ต้องกังวลกับเวลา และพกกล้องถ่ายรูปติดตัวไปด้วยตลอดครับ

.

ค่าใช้จ่าย (เดินทาง 2 คน)

ค่าตั๋วเครื่องบินไป-กลับ กรุงเทพฯ-ฮานอย คนละ 4,975 บาท (สามารถหาได้ถูกกว่านี้อีกครับ)

ค่าใช้จ่ายในเวียดนาม 4 คืน 4 วัน คนละ 2,600 บาท (ค่าโรงแรม ค่ารถ ค่าอาหาร ฯลฯ ไม่รวมของฝาก)

.

สรุปการเดินทางคร่าวๆ

ออกจาก กทม. 18.00 ถึง ฮานอย 20.00

—— วันที่ 1 - จากฮานอย ไปฮาลอง ————————————————

เช้า - นั่งมึนอยู่ในโรงแรม ไปไหนไม่ถูก

เที่ยง - ออกจากโรงแรมเดินหาท่ารถไปฮาลอง

บ่าย - ออกจากฮานอย ไปฮาลอง ซิตี้ ด้วยรถประจำทาง 170 กิโลเมตร

ค่ำๆ - เดินเล่นที่ริมหาด ฮาลองซิตี้ กินอาหารค่ำ

—— วันที่ 2 - ล่องเรือฮาลองเบย์ คริสมาสต์อีฟฮานอย ——————————–

เช้า - ตื่นมาดูบ้านเมืองที่ฮาลอง กินเฝอร้อนๆ

สายๆ - ล่องเรือฮาลองเบย์ 4 ชั่วโมง

บ่าย - ออกจากฮาลอง กลับฮานอย ด้วยรถประจำทาง 170 กิโลเมตร

เย็น ค่ำ ดึก - หาของกิน แล้วเดินเล่นรอบทะเลสาบ (คืนคริสมาสต์อีฟ)

—— วันที่ 3 - เดินเล่นฮานอย ——————————————————-

สายๆ - กินข้าวเช้า เดินเล่น

บ่าย - เดินเล่นย่าน Old Quarter

เย็น - นั่งเล่นร้านกาแฟ

ค่ำ - หาข้าวเย็นกิน เดินเล่นในเมือง เดินเล่นรอบทะเลสาบอีกรอบ

—— วันที่ 4 - นั่งชิวร้านกาแฟ หาของฝาก ——————————————–

สายๆ - กินข้าวเช้า ฝนตก นั่งเล่นร้านกาแฟ

บ่าย - เดินเล่นในเมือง หาของฝาก

เย็น - นั่งรถไปสนามบิน เครื่องออก 20.30 น. ถึง กทม. 22.10 น.

เริ่มเดินทางกันเลย…

เราไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าจะได้ไปไกลถึงฮานอย ผมกับมาร์คเพิ่งตัดสินใจกันได้ว่าจะไปเพียงแค่ 2 วันก่อนวันเดินทางครับ จึงไม่ได้เตรียมตัวอะไรล่วงหน้าเลย ข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการเดินทางท่องเที่ยวในเวียดนาม ก็ยังไม่ได้หา เพราะต้องรีบปั่นงานให้เสร็จสำหรับนำไปพรีเซนต์ช่วงเช้าของวันเดินทางครับ

เอาละครับ จะเดินทางไกล แต่ยังไม่ได้เตรียมหาข้อมูลล่วงหน้ากันไว้ก่อน ดูสิว่าจะรอดกลับมาได้ไหม… ?
( ก็ต้องรอดสิครับ ไม่งั้นจะมีบรรทัดนี้ได้ไง )

หลังจากพรีเซนต์ความคืบหน้าโปรเจคเสร็จในช่วงเช้า ตอนบ่ายก็ออกเดินทางเลยครับ นัดมาร์คไว้ที่อนุสาวรีย์ฯ บ่าย 3 โมง เพื่อจะไปขึ้นรถเมล์กัน รถ ขสมก. (ยูโร 2 สีส้ม) สาย 551 อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ-ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ค่ารถคนละ 32 บาท ประหยัดกว่า Taxi เยอะเลยครับ

บ่าย 4 โมงครึ่ง รถเมล์มาส่งถึงที่หน้า Terminal

ลองใช้ประตูหมุน เดินเข้า Terminal
.

เดินเข้ามาแล้วก็ดูแผนที่ก่อนครับ จำทางเอาไว้จะได้ไม่หลง

เดินไปเช็คอินที่เค้าท์เตอร์นกแอร์

คนไม่เยอะมากครับ ทยอยกันมาเรื่อยๆ ส่งกระเป๋าที่จะโหลดลงใต้เครื่องที่นี่ สำหรับขอมีค่าให้เก็บไว้ที่ตัว เดินถือขึ้นเครื่องได้เลยครับ (อยากเห็นเครื่อง CTX จัง !!)

เช็คอินเสร็จแล้วก็เดินไปแลกเงินครับ แลกเงินบาทเป็น US Dollar เอาไว้ก่อน โชคดีที่ช่วงนี้ค่าเงินแข็ง 1 USD = 33 บาท (แลกมาคนละ 100 USD)

ผู้คนมากมายที่ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ

แลกเงินแล้วก็เดินผ่าน ตม. และ Duty Free เพื่อจะไปนั่งรอที่ Gate

ผ่านด่านตรวจอาวุธมาก็เจอ Gate

เดินลงไปรอที่ Gate ครับ

นั่งรอที่ Gate ไม่นานมากนักก็ขึ้นรถบัสเพื่อไปขึ้นเครื่องครับ

สำหรับสายการบิน Low Cost Airline ที่สุวรรณภูมินั้นจะต้องขึ้นรถบัสไปขึ้นเครื่องครับ ไม่ได้ใช้งวงช้าง

นกม่วง (สงขลา) ลำเล็กนิดเดียวเอง Boeing 737-400 HS-TDA “Songkhla”

บรรยากาศสนามบินยามเย็น

6 โมงกว่าๆ เครื่องบินก็เริ่มเคลื่อนตัวไปตามแท็กซี่เวย์ เริ่มมืดแล้วครับ

บรรยากาศภายในห้องผู้โดยสาร

นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ขึ้นเครื่องบิน ตื่นเต้นดีครับ บอกไม่ถูกเลย แต่สำหรับมาร์คนั้นคงขึ้นมาจนชินแล้ว

เครื่อง Take Off ขึ้นมาก็มืดพอดี มองไปฝั่งทิศตะวันตกเห็นแสงสว่างที่เส้นขอบฟ้า โลกเราช่างกว้างใหญ่เสียจริง..

2 ชั่วโมง… ผ่านไป…

เวลา 2 ทุ่ม พวกเราก็เดินทางถึงท่าอากาศยานนานาชาตินอยไบแล้วครับ เวลาเวียดนาม เท่ากับเวลาเมืองไทยเลย ไม่ต้องปรับนาฬิกา ทั้งๆ ที่ถ้าดูตามเส้นลองติจูดแล้ว เวียดนามอยู่ทางตะวันออกมากกว่าประเทศไทยตั้งเยอะ

เมื่อเดินผ่านด่าน ตม. หน้าดุออกมาได้แล้ว สิ่งแรกที่เราต้องทำคือ หาแผนที่ฟรี ! แต่..หาไม่ได้เลย เมืองนี้ไม่มีแผนที่ฟรีแจกหรือไง !! สุดท้ายก็ต้องหาซื้อล่ะครับ เลยเอาเงิน US Dollar ไปแลกเป็นเงินดองเลย เพื่อที่จะได้นำไปซื้อแผนที่ แล้วก็จะได้มีเงินดองติดตัวไว้ใช้ซื้อของในเวียดนามด้วยครับ (ซื้อแผนที่ราคา 10,000 ดอง หรือประมาณ 20 บาท)

สนามบินอยู่ห่างจากตัวเมืองประมาณ 40 กิโลเมตรครับ เพราะฉะนั้นเราต้องหาทางเข้าเมืองให้ได้

เมื่อเดินออกมาจาก Terminal ก็มี Taxi มาเสนอราคาว่าจะไปส่งที่ตัวเมืองฮานอยในราคา 5 USD แต่เรายังกล้าๆ กลัวๆ อยู่ เลยไม่ได้ตกลงไปด้วย ระหว่างนั้นก็มีคนขับรถตู้มาเรียก แต่สื่อสารกันไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย ได้ใจความมาว่าคิดค่าโดยสารคนละ 2 USD ครับ ก็เลยตกลง พอขึ้นไปบนรถ ปรากฏว่าผู้โดยสารเป็นคนไทยทั้งคันเลย

(กำลังตื่นเต้นกับการสื่อสารกับคนเวียดนาม เลยลืมถ่ายรูปรถตู้มาเลยครับ)

รถตู้มาจอดส่งที่ทะเลสาบ Hoan Kiem (หรือที่คนไทยเรียกกันว่าทะเลสาบคืนดาบ) บริเวณย่าน Old Quarter ซึ่งเปรียบได้กับบริเวณถนนข้าวสารของบ้านเรา ย่านนี้จะมีโรงแรมให้เราเดินเลือกกันได้ตามใจชอบเลยครับ Walk in ได้เลย

คืนนี้เราได้ที่พักในราคา 13 USD สภาพห้องดีมากๆ เพราะเป็นโรงแรมใหม่ ในห้องมีสัญญาณ Wifi ให้ใช้ด้วย โชคดีที่พก Laptop มาด้วย มีประโยชน์มากครับ เพราะจะได้ใช้หาข้อมูลสำหรับการเดินทางในวันต่อๆ ไป

เก็บของเข้าที่พักเรียบร้อยก็ออกมาหาอะไรกิน แต่ฝนก็ตกลงมาซะงั้น.. เลยนั่งกินก๋วยเตี๋ยวเวียดนาม หรือที่เรียกกันว่า “เฝอ” ใกล้ๆ กับที่พัก แล้วก็กลับที่พัก อาบน้ำ นอนครับ

————————————- นอน คืนที่ 1 (ฮานอย - Hanoi) ————————————-

ตอนเช้าตื่นขึ้นมาด้วยอาการงัวเงีย เพราะก่อนหน้านี้อดนอนนั่งทำงานมาหลายคืนแล้ว ที่โรงแรมมีอาหารเช้าให้ด้วย เยี่ยมเลยครับ

เช้านี้วางแผนการใช้เงินก่อนครับ แล้วก็เปิดเน็ตหาข้อมูลสำหรับการเดินทางต่อไป

ช่วงสายๆ ออกจากโรงแรม วันนี้จะเดินทางไปเมืองฮาลองซิตี้ครับ อยู่ห่างจากฮานอยไปทางตะวันออกประมาณ 170 กิโลเมตร

นักท่องเที่ยวส่วนมากจะนิยมซื้อ Package Tour จากฮานอยไปล่องเรือที่ฮาลองเบย์กัน มีให้เลือกทั้งแบบ One Day Trip และ ค้างคืน แต่เราอยากลองนั่งรถประจำทางไปเอง ดูสิว่าจะไปได้ไหม..

มาเที่ยวเวียดนามต้องหัดข้ามถนนให้ดีนะครับ เทคนิคคือต้องมีความมั่นใจ เดินข้ามถนนด้วยความเร็วคงที่ แล้วคนขี่มอเตอร์ไซต์เขาจะกะระยะหลบเราเองครับ เพราะฉะนั้นถ้าเราตกใจแล้วหยุดเดินเมื่อไหร่ล่ะก็.. โอกาสที่จะถูกชนก็มีสูงครับ

อยากจะเดินข้ามสะพานข้ามแม่น้ำแดง (Chuong Duong Bridge) แต่ก็เดินไม่ได้ครับ สะพานนี้ไม่อนุญาตให้คนเดินข้ามได้ เลยต้องจ้างมอเตอร์ไซต์รับจ้างให้ไปส่ง

ข้อมูลในเว็บต่างประเทศบอกว่า ให้ไปขึ้นรถที่สถานีขนส่ง Gia Lam อะไรสักอย่างก็ไม่รู้ เหมือนว่าจะไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวเดินทางด้วยวิธีนี้กันเลย ็คุยกับมอเตอร์ไซต์รับจ้างก็ไม่รู้เรื่องอีก เขาเลยมาส่งเราแค่ที่ตีนสะพาน ต้องเดินมั่วไปอีก 2 กิโลเมตรครับ

ไม่แปลกใจเลยที่ได้เห็นรถชนท้ายกัน 4 คันรวด … ฝั่งนู้นครับ … การจราจรที่เวียดนาม เลวร้ายมาก

เดินชมบ้าน ชมเมืองไปเรื่อยๆ ร้านอาหารที่ฮานอยเกือบทั้งหมดจะใช้โต๊ะ กับเก้าอี้เตี้ยๆ กันครับ ไม่เมื่อยกันหรือไง

และแล้วก็เดินมาถึงสถานีขนส่ง Gia Lam ซึ่งไม่มีนักท่องเที่ยวเลย มองไปทางไหนก็มีแต่คนเวียดนาม

โชคดีที่เจ้าหน้าที่จำหน่ายตั๋วพอจะฟังภาษาอังกฤษได้บ้าง เขาเลยช่วยออกตั๋วให้เราขึ้นรถคันนี้เพื่อไปลงที่เมืองฮาลองครับ

บรรยากาศภายในรถ ค่ารถคนละ 50,000 ดอง ใช้เวลาการเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมงครึ่ง (170 กิโลเมตร)

รถวิ่งมาได้ครึ่งทาง ก็มาจอดพักให้ลงไปกินข้าว เข้าห้องน้ำ อารมณ์เดียวกับรถทัวร์จอดแวะกลางทางที่นครสวรรค์เลยครับ

แต่สุขาที่นี่.. สุดยอดมาก สำหรับผู้ชายก็ยืนฉี่กันตรงนี้เลย

เราออกจากฮานอยช้าไปหน่อยครับ จึงทำให้มืดซะก่อนที่จะมาถึงฮาลองซิตี้ บรรยากาศสองข้างทางมืดและเปลี่ยวมาก แล้วเราก็ไม่สามารถสื่อสารกับคนที่อยู่บนรถได้เลย ไม่รู้ว่าจะต้องลงตรงไหน ไม่รู้ว่ารถจะเลยไปเมืองอื่นหรือเปล่า สองข้างทางก็ไม่ค่อยจะมีบ้านคน น่ากลัวมากๆ ครับ นั่งใจสั่นมาตลอดทาง.. แต่แล้วก็มาถึงจนได้ คนขับรถไม่ลืมครับว่ายังมีเราอยู่บนรถ เมื่อถึงแล้วก็จอดรถ และใช้ภาษามือสื่อสารมาให้เรารู้ว่าต้องลงได้แล้ว.. รถมาจอดส่งทิ้งเราไว้ที่กลางสี่แยกใหญ่นอกเมืองครับ จึงต้องนั่งมอเตอร์ไซต์รับจ้างเข้าเมืองอีกคนละ 1 USD

มอเตอร์ไซต์ไปส่งที่ย่านโรงแรมเล็กๆ ในเมืองฮาลองซิตี้ เดินเลือกโรงแรม เก็บของเข้าห้อง แล้วก็รีบออกมาเดินเล่นเลยครับ

บริเวณชายหาด ริมอ่าวฮาลองนี้มีร้านขายของที่ระลึกมาตั้งเป็นแผงใหญ่เลยครับ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ก็จะเป็นชาวไทยกันนี่เอง

เริ่มหิวแล้ว เดินไปหาร้านอาหาร

เดินผ่านคลีนิคทำฟัน.. มองเข้าไปเห็นเตียงคนไข้เลย โจ่งแจ้งมาก !!

และแล้วก็เจอร้านข้าว เป็นร้านข้าวแบบชาวบ้านๆ กินกันครับ ร้าน “ข้าว” ภาษาเวียดนามอ่านออกเสียงว่า Kerm

กับข้าวชุดใหญ่คนละ 2USD ไม่รู้ว่าถูกหรือแพง แต่รู้ว่าเยอะๆ มากๆ กินกันพุงกางเลย

กินข้าวเสร็จแล้วก็เดินไปดูของที่ซุปเปอร์มาเก็ตกัน ในเวียดนามไม่ค่อยมีร้านสะดวกซื้อเลยครับ เข้าใจว่าร้านนี้คงเปิดเพื่อขายของฝากให้นักท่องเที่ยวซะมากกว่า

เดินดูของกันอยู่นาน ก็มาจ่ายเงินที่หน้าร้านครับ

เดินเล่นอีกสักพัก อากาศเย็นสบาย ค่อนข้างไปทางหนาว แล้วก็กลับมานอนที่โรงแรมครับ คืนนี้ได้โรงแรมราคาประหยัดแค่ 7 USD เท่านั้น

————————————- นอน คืนที่ 2 (ฮาลอง ซิตี้ - Ha Long City) ————————————-

เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมา อากาศหนาวๆ ออกมารับลมหนาวที่ระเบียงห้องพัก

วิวจากระเบียงห้องพัก

ทำธุระส่วนตัว เก็บของ จัดกระเป๋าเรียบร้อยแล้วก็ลงมาด้านล่าง หน้าตาโรงแรมเป็นตึกแล้วแบบนี้ล่ะครับ

เดินข้ามถนนมานั่งกินอาหารเช้าครับ “เฝอ” ร้อนๆ กับอากากาศหนาวๆ เยี่ยมไปเลย !!

เช้าวันนี้เราจะไปล่องเรือในอ่าวฮาลองกัน (Ha long Bay) จากโรงแรม ก็นั่งมอเตอร์ไซต์รับจ้างมาที่ท่าเรือ ไม่ไกลมากครับ
.

ค่าเรือคนละ 30,000 ดอง (2USD)

ลงเรือแล้วครับ มีเรือมาจอดรอนั่งท่องเที่ยวเยอะมากๆ เป็นร้อยๆ ลำเลย

เรือเริ่มออกแล้ว .. ส่วนใหญ่เวลาลงเรือ เขาจะไปกันเป็นกรุ๊ปทัวร์ แต่เรานี่ไปกันแค่สองคน เลยต้องไปร่วมกับกรุ๊ปใหญ่ ทีนี้พวกเราก็เลยกลายเป็นตัวประหลาดสองตัวบนเรือนำนั้นไปเลย T_T แต่ก็ไม่เป็นไรครับ .. เพราะกัปตันเรือดูท่าทางเป็นมิตรกับเราสองคนมาก ถึงแม้จะคุยกันไม่รู้เรื่องเลยสักคำ

มองไปไกลๆ จะเห็นสะพานแขวนบ๋ายเจ่ย (Bai Chay) เพิ่งเปิดใช้มาไม่กี่ปีนี่เอง

ตอนที่เรือเริ่มออกจากฝั่ง ฝนตกลงมาปอยๆ สักพัก.. พอฝนเริ่มหยุด เลยได้ขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือครับ

มีเรืออีกลำกำลังตามมาติดๆ

กัปตันเรือปีนขึ้นมาบนดาดฟ้า เพื่อมาทักทายกับเรา แต่ก็คุยกันไม่รู้เรื่อง พยายามอยู่นานก็ไม่สำเร็จครับ T_T มึนไปเลย

เรือจะจอดให้ลงไปชมถ้ำที่อยู่บนเกาะ เราต้องจำหมายเลขเรือเอาไว้ด้วยนะครับ เพราะมีเรือเยอะมาก เดี๋ยวขากลับจะขึ้นผิดลำ

ลงเรือแล้วก็เดินไปตามทาง

ปีนเขานิดหน่อย สบายมากครับ

เข้ามาในถ้ำแล้ว

ภายในถ้ำก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากนัก เราไม่มีไกด์บรรยายให้ฟังด้วย ยิ่งไม่รู้เรื่องอะไรเลย รู้แต่ว่าถ้ำพระยานครที่ประจวบฯ สวยกว่าเยอะเลยครับ

บนเกาะมีจุดชมวิว จะเห็นว่ามีเรือนักท่องเที่ยวมาจอดเยอะเลย

มองไปไกลๆ ก็จะเห็นฝั่ง เป็นเมืองฮาลองซิตี้

เดินชมถ้ำเสร็จแล้วก็ขึ้นเรือเพื่อไปชมที่อื่นๆ ต่อ

มีเรือเล็กพายมาขายผลไม้

ระหว่างที่อยู่บนเรือ เราก็เดินสำรวจกันซะรอบเรือเลย เพราะไม่รู้จะไปนั่งตรงไหน ที่นั่งในเรือให้พวกกรุ๊ปทัวร์นั่งหมดแล้ว

ห้องน้ำบนเรือลำข้างๆ

ขึ้นไปนอนเล่นบนดาดฟ้าเรือครับ

ฮาลองเบย์ ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติจาก UNESCO ด้วยนะครับ มีเกาะเล็กเกาะน้อยกว่า 700 เกาะในพื้นที่ทางทะเล 433 ตารางกิโลเมตร

เหมือนเขาตะปูมั้ยครับ..

กระชังเลี้ยงปลา

เรือจอดให้ลงไปชมกระชังเลี้ยงปลาครับ

เจ้าของกระชังเลี้ยงปลาหวังจะให้นักท่องเที่ยวซื้อ กุ้ง หอย ปู ปลา ขึ้นไปปรุงอาหารกันบนเรือครับ

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครซื้อเลยสักคน ได้แต่ดูอย่างเดียว .. เจ้าของกระชังปลาดูออกว่าเราเป็นคนไทย เลยพูดชื่อปลาเป็นภาษาไทยกับเราด้วย แต่ก็รู้แค่ไม่กี่ชนิด มาร์คเลยสอนการเรียกชื่อปลาให้ซะเลย แถมชื่อวิทยาศาสตร์ให้ด้วย 555+ มึนกันไปทั้งกระชังเลยครับ

กัปตันเรือก็เชียร์ให้ซื้ออย่างไม่เลิกลา คงเพราะอยากจะได้ค่าปรุงอาหารมั้งครับ

เมื่อไม่มีใครซื้อเลย ก็… ออกเรือ เดินทางต่อ

นี่ครับ กรุ๊ปทัวร์บนเรือของเรา มีแต่ลุงๆ ไม่มีสาวๆ เลยสักคน

นั่งเรือชมวิวไปเรื่อยๆ เที่ยงแล้วก็ยังไม่ค่อยมีแดด อากาศยังคงเย็นอยู่ทั้งวัน

ใช้เวลา 4 ชั่วโมงในการล่องเรือชมฮาลองเบย์ คุ้มค่ามากๆ เลยครับกับราคาตั๋วเพียงแค่ 30,000 ดอง ( 2 USD หรือประมาณ 70 บาท)

ล่องเรือเสร็จแล้วก็กลับมาเอากระเป๋าที่ฝากไว้ที่โรงแรม แล้วก็ออกมานั่งรอรถเมล์ที่ป้ายครับ

เราต้องนั่งรถเมล์ไปที่ท่ารถ เพื่อที่จะต่อรถกลับฮานอย รถเมล์ท้องถิ่น มีนักเรียนเวียดนามขึ้นมาแน่นเลยครับ

มาลงที่สี่แยกนอกเมือง ที่เมื่อคืนนี้นั่งรถมาลง

เดินไปเรื่อยๆ อีก 200 เมตรจากสี่แยก ก็จะเห็นท่ารถ

เดินเข้าไปเลยครับ

ขอซื้อตั๋วรถกลับฮานอยหน่อยคร๊าบบ…

รถโดยสารประจำทางที่ท่ารถฮาลอง

รถออกแล้ว เราก็นั่งดูบรรยากาศสองข้างทางไปเรื่อยๆ

รถมาจอดแวะกลางทางอีกแล้วครับ คราวนี้อารมณ์เหมือนแม่กิมไล้ที่เพชรบุรี

ระหว่างทาง ก็นั่งดูชีวิตคนเวียดนามไปเรื่อยๆ

ร้านขายแว่นตา

เข้าเขตฮานอยแล้วครับ สะพานที่เห็นมีชื่อว่า Long Bien Bridge

รถวิ่งมา 3 ชั่วโมงกว่าๆ ก็กลับมาถึงฮานอย กลับมาพบการจราจรที่วุ่นวายเหมือนเดิม

รถบนถนนที่ฮานอยนี่เขาจะบีบแตกันตลอดนะครับ ขับไปบีบไป แบบไม่มีเหตุผล แรกๆ จะรำคาญมาก แต่อยู่ๆ ไปจะชินไปเองครับ

รถมาจอดส่งที่สถานีขนส่ง BX. Luong Yen

นี่คือรถคันที่เรานั่งมาครับ

พอลงรถแล้วก็เดินไปเรื่อยๆ คิดไว้ว่าจะกลับไปนอนโรงแรมเดิมที่มานอนคืนแรก

คืนนี้จะเป็นคืนคริสมาสต์อีฟครับ ก็เลยได้เห็นซานต้าตัวน้อยๆ ออกมาปรากฏตัว

เดินไปโรงแรมเดิม ปรากฏว่าคืนนี้ห้องพักเต็มหมดแล้ว

ก็เลยต้องไปหาโรงแรมอื่นครับ ได้ห้องใหญ่มาก แต่ว่าเก่า และดูวังเวงไปหน่อย

เก็บของเข้าที่พัก ล้างหน้าล้างตาแล้วก็ออกมาหาอะไรกินกันครับ วันนี้ขอลองนั่งกินข้างถนนเหมือนเดิม เขาเรียกกันว่าอะไรไม่รู้ แต่ดูเหมือนกับหมูกะทะที่บ้านเรา

นั่งกินกันข้างถนนแบบนี้ล่ะครับ มีอยู่หลายร้านให้เลือกเลย

บรรยากาศยามค่ำคืนในย่าน Qld Quarter

ตุ๊กตาสาวเวียดนาม

ร้านอาหารทะเลข้างถนน

ร้านแบรนด์เนมกำลังเตรียมเปิดตัวในฮานอยเร็วๆ นี้

ค่ำคืนนี้คึกคักมากเป็นพิเศษครับ หนุ่มสาวชาวเวียดนามจะออกมาเดินรอบทะเลสาบคืนดาบกัน

มานั่งพักที่บาร์ริมถนน

สั่งน้ำผลไม้มา 1 แก้ว นั่งดูแผนที่

ยิ่งดึก รถก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆ เหมือนจะมีมหกรรมอะไรเกิดขึ้น

บริเวณวงเวียนทิศเหนือของทะเลสาบคืนดาบ

มีตำรวจมาดูแลความเรียบร้อย

สาวเวียดนามน่ารักมั้ย..

มอเตอร์ไซต์วิ่งกันเต็มถนนเลย

ว่าจะซื้อลูกโป่งไปให้เด็กสักใบ

บนทางเดินรอบทะเลสาบคืนดาบจะมีแม่ค้าเอาของมาวางขายครับ และนี่คือหมึกย่าง กลิ่นหอมเชียว

ของที่ระลึกทำจากสนสามใบ

คืนนี้อากาศเย็นมากครับ อยากให้กรุงเทพฯ อากาศเย็นแบบนี้บ้าง

เราเดินตามทางเดินรอบทะเลสาบไปเรื่อยๆ คนเยอะมากครับ

สงครามสงบแล้ว แต่เวียดนามยังเกลียดอเมริกาอยู่

อนุสาวรีย์ของพระเจ้าลี้ไทโต (Ly Thai To) กษัตริย์เวียดนามผู้ก่อตั้งกรุงฮานอย

วัยรุ่นเวียดนามเล่นไฟเย็นกันอย่างสนุกสนาน เราใช้เวลาเดินเรื่อยเปื่อยรอบทะเลสาบอยู่นานจนดึก แล้วก็เดินกลับที่พักครับ

ผ่านร้าน DVD เลยเข้าไปดู.. ที่นี่เขาเอาหนังหลายๆ เรื่องของพระเอกดังๆ แต่ละคนมารวมไว้ในแผ่นเดียวกัน อย่างที่เห็นในรูปมี DVD ของ Brad Pitt ก็จะมีแต่หนังที่ Brad Pitt แสดง เอามารวมกันไว้หลายๆ เรื่องให้อยู่ใน DVD แผ่นเดียว ไม่รู้ว่าที่เมืองไทยทำแบบนี้หรือเปล่า ?

————————————- นอน คืนที่ 3 (ฮานอย - Hanoi) ————————————-

เช้านี้ตื่นมาด้วยความสดชื่น ออกมาชมวิวที่ระเบียงห้องอีกเช่นเคย

แล้วก็ลงมาด้านล่างครับ เห็นป้ายโปรโมชั่นของนกแอร์ตั้งอยู่

กินอาหารเช้าที่โรงแรมจัดให้ครับ โต๊ะสวย แต่ให้กินแค่นิดเดียวเอง (ลืมถ่ายรูป)

กินเสร็จแล้วก็ฝากกระเป๋าไว้ที่โรงแรม แล้วก็ออกไปเดินเล่น หาที่พักใหม่ด้วยครับ ไม่นอนที่นี่แล้ว

งอบ หรือหมวกของเวียดนาม เป็นเอกลักษณ์ของประเทศนี้เลย

ในเวียดนาม เราจะเห็นขนมปังฝรั่งเศสวางขายกันทั่วไปตามข้างถนน มีมาตั้งแต่สมัยที่เวียดนามเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสแล้วครับ แต่คนเวียดนามจะนำขนมปังมาใส่ไส้ ประยุกต์เป็นอาหารลักษณะเฉพาะของเวียดนามเอง

หน้ากาก

เดินหาที่พักใหม่ไปเรื่อยๆ

รถสามล้อสำหรับแขกของโรงแรมครับ ที่เวียดนามมี Sofitel ด้วย

สินค้าหลายๆ อย่างของไทยก็ถูกนำเข้ามาขายในเวียดนาม ทั้งเครื่องดื่ม ผงซักฟอก และของใช้อื่นๆ

เดินเล่นไปเรื่อยๆ ก็ไปเจอที่พักใหม่ คราวนี้หรูเลยครับ ไหนๆ ก็เป็นคืนสุดท้ายในเวียดนามแล้ว ขอสบายหน่อยก็แล้วกัน ห้องพักของโรงแรมนี้ราคา 35 USD แต่ใช้ความสามารถพิเศษทำหน้าเศร้าๆ เล็กน้อย ต่อรองได้จนเหลือ 22 USD (700 กว่าบาท) แต่ก็ยังถือว่าเป็นราคาที่แพงที่สุดในการเดินทาง 4 คืน